Dört işlem var matematikte:
Toplama, çıkarma,
Çarpma ve bölme.
Matematik gibisin sende;
bekliyorsun hep
çözümsüzlükler içinde,
hemen her ân tetikte.

Çarpmada çarpansın hep,
bölen bölmede.
Çarpabildiğin kadar
çarpıyorsun önce.
Sonra bölebildiğin kadar
bölüyorsun keyfince!
Çarpılan ve bölünen hep benim;
anlayamıyorum olanı biteni,
anlaşılır mı sence! ?

Çok değişik formül
işlemlerle çıkıyorsun karşıma.
Bâzen bir bilinmezli olmaktan çıkıyor
bin bilinmeze dönüyorsun.
Derdin ne meramın ne,
ne soruyor, ne söylüyorsun?

Matematik gibisin sende;
ne zaman, ne hesap yapacağın belirsiz.
Bakışların rakamlar gibi yalın
gözlerin problemler gibi anlamlı.
gülüşün formüllerle iç içe,
suskunluğun sıfır gibi gamlı!

Matematik ve sen....
kör düğüme döndürdüğünüz...
problemler yumağı gibi ben!
Çöz beni, çöz artık!
Başkaları çözmeden!

Abdülkadir Karaman