360 Dereceyi Geçmeyi Beceremeyen Açılarda Seviyorum Seni

Duvarların pembeliği gözlerimi boyamaya başladığında anladım bu aşkın ne kadar aciz bıraktığını ellerimi..donmaya yüz tutmuş göz bebeklerimin arkasındaki o gizemli tutkularım, yokluğunda orada kalmaktan öteye gidemiyor…varlığının yarattığı o muhteşem doyum gidişinin ardından ağlayan kente karışıyor, birikiyor gözlerimin önünde şu baktığım kırık camın sağ alt köşesinde…

Yıllar yılı pas tutmuş tüm aşklara inat, bir fısıltı gibi sessizce giriyor hayatıma adına sevgili mucizem hiç tereddüt etmediğim adam..hiç sormadan ortalığı griye boyayan o saydam perdelerimi söküp alıyor bir kahraman edasına bürünüp.. Sevdiğim şarkıların delirdiğim dizelerine takılıp sürükleniyorum o hayır diyemediğim sarhoş gözlerine..öylesine kilitleniyorum önceleri hayatımda hep sırada gözlerle baktığım saçma sapan ayrıntıların arasına..

Sonra bir bakıyorum, matematik dersinde o çok sevdiğim üçgenlerden birinin 360 dereceyi hiç geçmeyi beceremeyen sabit kafalı açılarından birine sıkışıp kalmışım.. Geometriyi de sevmekten vazgeçiyorum o ara..bir seni sevmekten vazgeçemiyorum..onu da istemiyorum zaten..

40 dakikaya sığdırıp yazmaya çalıştığım, seninle yaşadığım o muhteşem şeyleri anlatamıyor bu lanet geri kalmış cümlelerim..sıradan olmaktan öteye hiç gidemeyecek olan kelimelerim yerlerini ne kadar değiştirsem de bir sen yaratmıyor..
Hissediyor yalnızca hissediyor ve susuyorum..sadece şunu biliyorum zil çalmalarında..
Seni seviyorum..çookk
 

Seda Arık

http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=40480&siir=625427